Ang First Complex Chain Ko ay Mukhang Madali… Hanggang Kailangan Ko na Itong Pakainin

Ang complex chains ay mukhang exciting sa simula, pero ang output ay isang bahagi lang ng buong story.

Sa isang punto, nagsimulang maramdaman na masyadong simple ang basic production.

Natutunan ko na ang basics.

Magtayo ng factory.

Mag-produce ng goods.

Ibenta ang mga ito.

Subukang huwag maubusan ng cash.

Kaya natural lang na nagsimula akong tumingin sa mas advanced na products.

Mas exciting silang tingnan.

Mas serious.

Mas profitable ang dating.

Mas mukhang bagay na ipo-produce ng isang “real” tycoon.

At doon ko nagawa ang classic mistake.

Tiningnan ko muna ang final product.

Hindi ang supplies sa likod nito.

Mas maganda tingnan ang advanced goods kapag malayo pa lang.

Gagana lang ang advanced production kapag steady ang supplies sa likod nito.

Noong nakakita ako ng mas advanced na product, agad kong naisip ang selling side.

Baka mas mataas ang price.

Baka mas maganda ang shop value.

Baka mas impressive ang product na ito kaysa raw materials.

Pero hindi ko masyadong naisip kung ano ang kailangan ng factory para manatiling tumatakbo.

Doon nagiging delikado ang complex chains para sa intermediate players.

Dahil ang factory na nangangailangan ng supplies ay useful lang kapag available talaga ang supplies na iyon.

Sabi sa Tycoon Online Wiki, ang production points ay kino-convert into goods, pero kapag kulang ang raw materials ng factory para mag-produce, nawawala ang points na iyon.

Binago ng isang sentence na iyon ang tingin ko sa complex chains.

Ang tumigil na factory ay kumakain pa rin ng attention ko.

Ang isang kulang na supply ay kayang pahintuin ang buong chain nang mas mabilis kaysa inaasahan.

Kapag gumagana ang simple factory, peaceful ang pakiramdam.

Nagpo-produce ito ng raw materials nang hindi ko kailangang pakainin muna ito gamit ang ibang product.

Pero ang mas advanced na factory ay nakadepende sa chain na nauuna rito.

Kapag may isang supply na kulang, bumabagal ang susunod na part.

Kapag sobra ang naibenta kong input, puwedeng ma-stuck ang factory.

Kapag umasa ako sa market at hindi available ang supply, humihina ang buong plan ko.

Doon ko na-realize:

Ang complex chain ay hindi lang isang building.

Isa itong promise na i-manage ang lahat ng nauuna rito.

Kailangang manatiling balanced ang chain

Ang strong production chain ay kailangan ng balance sa pagitan ng raw materials, supplies, warehouse space, at selling.

Ang first mistake ko ay ang pag-iisip na ang isang advanced factory ay automatic na magpapatalino sa business ko.

Pero ang tunay na tanong ay:

Kaya ko ba itong suportahan?

Kapag masyadong kaunti ang input na pinoproduce ko, naghihintay ang advanced factory.

Kapag masyadong marami ang input na pinoproduce ko, napupuno ang warehouse ko.

Kapag masyadong marami ang advanced factories na itinayo ko, maaaring kailanganin ko ng mas maraming suppliers.

Kapag bumibili ako ng supplies mula sa market, kailangan kong bantayan ang prices at availability.

Bigla, hindi na final product lang ang mahalaga.

Ang buong chain na ang mahalaga

Bakit ito isang intermediate step

Ang beginner strategy ay madalas naka-focus sa safe na pagsisimula.

May sense iyon.

Pero ang intermediate strategy ay tungkol sa pagkonekta ng decisions.

Ang factory ay konektado sa supplies.

Ang supplies ay konektado sa warehouse space.

Ang warehouse space ay konektado sa selling choices.

Ang selling choices ay konektado sa cash flow.

Ang cash flow ay konektado sa next building.

Kaya maraming naituturo ang complex chains.

Pinipilit nila akong tumigil sa pag-iisip nang isang building lang bawat pagkakataon.

Ang bago kong rule bago mag-build

Ngayon, bago ako mag-build ng mas advanced na factory, gusto ko munang masagot ang ilang tanong.

Ano ang kailangan ng factory na ito?

Kaya ko bang i-produce ang supplies mismo?

Kung hindi, kaya ko ba silang bilhin nang reliable?

Maganda ba ang chance na mabenta ang finished product?

May sapat ba akong warehouse space?

May sense pa rin ba ang chain na ito kapag nagbago ang prices?

Kapag hindi ko masagot ang mga tanong na iyon, baka hindi pa ako ready.

At okay lang iyon.

Minsan, mas smart ang maghintay kaysa mag-build nang masyadong maaga.

Ang lesson na natutunan ko

Mukhang exciting ang first complex chain ko dahil final product lang ang nakita ko.

Pero noong kailangan ko na itong pakainin ng supplies, doon ko naintindihan ang tunay na challenge.

Ang advanced goods ay hindi automatic na mas better.

Mas better lang sila kapag gumagana ang chain sa likod nila.

Kaya ngayon, kapag tumitingin ako sa isang shiny new product, pinapaalala ko sa sarili ko:

Huwag ma-in love agad sa output.

I-check muna ang input.